Gevolgen van roken voor het lichaam!
Veel rokers weten dat roken slecht is voor hun longen. Ze weten dat men hinder zou kunnen krijgen van de ademhaling, dat ze hoesterig kunnen worden en dat de conditie sterk achteruit kan gaan en ze niet meer zo kunnen lopen als eerder voordat ze rookten. Sommige weten ook erg weinig van de gevolgen van roken en denken dat roken niet zo heel erg slecht voor hun is en hun lichaam het wel kan hebben. Toch heeft roken kwadelijke gevolgen voor het lichaam. Hieronder worden de belangrijkste besproken.
Roken schaadt de longen
Tabaksrook bevat een groot aantal chemische verbindingen, waaronder nicotine, koolmonoxyde, teer en andere agressieve gassen. Nicotine irriteert de slijmlaag, en ook de agressieve gassen beschadigen het slijm. De normale afweerprocessen die in de slijmlaag plaatsvinden worden hierdoor op den duur verstoord. Schadelijke stoffen zakken door de slijmlaag en dringen door de wanden van de cellen. De cellen raken ontstoken en witte bloedlichaampjes schieten te hulp. De zieke cellen worden afgestoten en verdwijnen samen met de witte bloedlichaampjes in de slijmlaag. Door de plotselinge activiteit zwelt het weefsel op en zorgt voor een vernauwing van het luchtkanaal. De cellen op de basislaag delen zich nu en vormen nieuwe gezonde cellen.
Als de vervuiling echter maar door blijft gaan komen er voor de trilhaarcellen slijmproducerende cellen in de plaats. Die gaan veel slijm produceren om de vervuiling buiten te houden. Dit dikkere, taaie slijm zakt tussen de trilharen in waardoor ze ongeveer niet meer kunnen bewegen. Ze kunnen hun werk niet meer doen en voeren de grote hoeveelheden slijm niet meer af. Alleen door op geregelde tijdstippen hoesten is het opgehoopte slijm nog uit de longen te verwijderen. Mensen die lang roken hebben dan een rokershoest. Ze zijn dikwijlskortademig en hebben een slechte conditie. In feite zijn de luchtwegen dan voortdurend ontstoken: een chronische bronchitis. Door de rook raken ook de longblaasjes ontstoken. Opruimcellen gaan de ontstekingen te lijf en produceren een stof die het normale evenwicht verstoort. Bij een deel van de rokers wordt de elastische steunstructuur, die de longblaasjes in vorm houdt, langzaam aangetast.
Elke keer als er een rekkertje knapt verdwijnt de rek uit het weefsel en op den duur scheuren de wanden van de longblaasjes en de bloedvaatjes ofwel er ontstaat longemfyseem. Het totale werkzaam oppervlak van de longblaasjes wordt steeds kleiner en er ontstaat een zuurstof tekort en kooldioxyde-overschot in het bloed. Dat leidt tot kortademigheid en het slechter functioneren van het lichaam. Door de ophoping van vervuild slijm kunnen er steeds meer schadelijke stoffen in de cellen doordringen. Die stoffen kunnen een mutatie in het DNA van de celkern veroorzaken. De zieke, onbestuurbare cel gaat zich in hoog tempo delen. Zo ontstaat er een tumor die het weefsel om zich heen aantast. (Bron : Stivoro)
Roken schaadt hart en bloedvaten
Als iemand rookt, komen er via de longen een groot aantal chemische stoffen in het bloed terecht, waaronder nicotine en koolmonoxyde. Samen hebben ze een aantal zeer negatieve effecten op het functioneren van het bloed en de bloedsomloop in ons lichaam. In de longen dringt tegelijk met zuurstof ook koolmonoxyde door de wand van de bloedvaatjes en hecht zich, net als de zuurstof, aan de rode bloedlichaampjes. Daardoor kan er niet zo veel zuurstof met het bloed mee dan normaal. Als er niet zo veel zuurstof in het bloed zit, moet er meer bloed rondgepompt worden. Dus het hart moet harder werken.
Via de longen komt ook nicotine in de bloedbaan. Het geeft een signaal aan de bijnieren om adrenaline vrij te maken. Het hart gaat hierdoor sneller kloppen. Dit vergroot de mogelijkheid dat het elektrisch signaal in het hart in de war raakt. Het bloed stroomt dan niet meer rond en je kunt er zomaar plotseling aan dood gaan. Nicotine heeft ook een slechte invloed op de conditie van de beschermende bekleding van de bloedvaten. De wanden worden ruw en de hormoonproduktie in de cellen wordt ontregeld. Hierdoor worden de bloedplaatjes ineens aktief. Ze plakken aan de ruwe en beschadigde vaatwand en vormen als het ware korstjes op de wanden. Door de nicotine gaan de spieren in de wand rond de bloedvaten samentrekken. Hierdoor worden de bloedvaten nauwer en de bloeddruk hoger. De bloedsomloop in de kleinste bloedvaten kan daardoor vertragen of afgesloten worden. Het meest uitgesproken gebeurt dit in de huid. Daarom hebben rokers dikwijlslast van koude handen en voeten.
Rokers lopen ook de mogelijkheid dat het gehalte van een schadelijk type vet in hun bloed verhoogt. Door de verhoogde bloeddruk en de verslechterde conditie van de vaatwand, wordt vet geduwd onder de cellen van de vaatwand. Er ontstaat een verdikking die de slagader geleidelijk aan afsluit. Men noemt dit átherosclerose. Iemand die daarbij rookt, loopt een nog groter risico. Op de verdikking in de wand staan de cellen onder spanning en worden uitgerekt. Door hun slechte conditie verliezen ze hun grip en er ontstaan kieren tussen de cellen.
Als er eenmaal een beschadiging is komen meteen de bloedplaatjes in actie. Ze vormen een korstje om de beschadiging af te dichten. Zo'n korstje in de bloedsomloop heet trombose. In de nauwe opening vormt zich een stolsel waar ook andere cellen in vast kunnen raken. In de kransslagader van het hart groeit een dergelijk stolsel dikwijlsuit en sluit tenslotte de kransslagader af waarna een hartinfarct ontstaat. Door de snelle bloedstroom in zo'n vernauwing kan een stolsel ook losbreken. Het stroomt dan mee met het bloed en kan ergens verderop vastraken in een kleinere slagader of een andere vernauwing. Als dit in de hersenen gebeurt, spreken we van een herseninfarct.
Longkanker
Roken is de belangrijkste veroorzaker van longkanker. Van alle patiënten met longkanker heeft 90% gerookt. Tevens lopen mensen die passief meeroken ook een verhoogde mogelijkheid om longkanker te ontwikkelen. De tabak van sigaretten bevat kankerverwekkende stoffen. Daarnaast kan lees verder
